Niet vergeten

Allereerst wil ik deze post beginnen met jullie te bedanken voor alle lieve berichtjes die jullie voor me achter hebben gelaten. Het grootste leed is geleden, gelukkig, maar ik voel me nog steeds een natte dweil pffffff.

En zoals gezegd lag ik op mijn verjaardag doodziek op bed,

toch werd ik niet vergeten.

Van schoenenboer mijn lievelingsluchtje met een prachtige bos bloemen.

(En uiteraard de allerliefste verzorging die ik me maar wensen kon)

En van mijn petemeid twee potjes vol zomer.

Staan nog even binnen maar mogen straks lekker naar buiten!

En dan ook nog geld wat nog even goed wordt weggestopt. De bestemming heb ik er al voor, want eind mei ga ik samen met mijn zus een weekendje weg. En wel naar Harderijk waar we Ilse een bezoekje gaan brengen op haar lentefair. Ik verheug me er nu al op, zeker nu ze onlangs haar nieuwe winkeltje Tutze heeft geopend.

Fijn weekend allemaal!

call me oldfashion

Meiden wat ben ik beroerd geweest de afgelopen dagen. Mijn witte druifjes zien er nu nog steeds beter uit dan hoe ik me gevoeld heb. Vrijdag nacht was het hoogtepunt. PIJN! Kon niet slikken en stond op m'n kop in bed van ellende, wist niet meer waar ik het zoeken moest en omdat schoenenboer nog in het buitenland vertoefde begon ik toch lichtelijk in paniek te raken. Ik vond het tijd worden om maar eens naar de huisartsenpost te bellen.

Daar krijg je dan zo'n aardige mevrouw aan de telefoon die je onderwerpt aan een kruisverhoor, het hele lijstje met verschijnselen bij een keelontsteking wordt doorgenomen, waar ik overal braaf met ja op kan antwoorden (voor zover ik nog verstaanbaar praten kon). En op het einde van dit verhoor vroeg ze me doodleuk wat ik nu eigenlijk verwacht van ze ?!? Aaaargh.....

Er wordt een receptje klaargelegd wat ik op kan halen bij de dienstdoende apotheek. Tsja hoe doe je dat dan. Het is half vier, midden in de nacht. Kan toch niemand uit z'n bed gaan bellen, dus zoonlief wakker gemaakt en samen in de auto naar de apotheek gereden met een koortsig hoofd om de pijnstillers op te halen.

De volgende avond, schoenenboer is weer thuis gelukkig, wordt de pijn weer steeds erger. Hij gaat nog eens bellen en word ik weer ingepakt om dit keer mee te gaan naar de huisartsenpost. IJlend en huilend van ellende is er dan een dokter die even in mijn keel kijkt, schrikt en zegt dat hij me een paardemiddel voor gaat schrijven. Is wel erg rood, dik en gezwollen. Meteen beginnen met slikken (wat zo makkelijk gaat)! Weer naar de apotheek (bent u daar weer) en naar huis.

Mijn verjaardag, heb me er nog druk over gemaakt hoe ik het dit jaar ging vieren, is helemaal langs me heen gegaan. Weer een jaar erbij...fijn zo. Gisterenavond voor het eerst in dagen weer wat vast voedsel gegeten en vanacht voor het eerst sinds nachten weer eens goed geslapen dus ik denk dat ik het ergste achter de rug heb, alhoewel het allemaal nog een vreselijk slappe hap is.

Wat kan een mens zich ellindig voelen en waar zijn dan die ouderwetse huisartsen die gewoon nog een huisbezoek afleggen, op de rand van je bed komen zitten en ervoor zorgen dat je je snel weer beter voelt?

Tsja, call me oldfashion.

Beroerd

Dit is hoe ik me al sinds een paar dagen voel. Hangerig. Te danken aan een keel- oorontsteking en de daarbijbehorende koorts. De afgelopen 2 dagen kon je me vooral vinden in bed, diep onder de lakens, slapend.

Ik zou willen dat ik me snel weer fier en monter voel, want ik ben dit helemaal niet gewend. Ik heb ook helemaal geen tijd om ziek te zijn. Bah!

Dus ik hoop snel weer tijd en zin te hebben om bij jullie langs te komen. Alvast een fijn weekend allemaal.

a small gift of nature

Het eitje vond ik vanochtend in de tuin en toen ik vervolgens naar boven keek zag ik het nestje aan een tak hangen. Er was geen redden meer aan. Voorzichtig heb ik het op een zilveren schaal gelegd en staat het nu op mijn eettafel.  Een klein (paas)geschenk van moeder natuur.

The egg I found this morning in my garden and when I glanced up I saw the nest hanging on a branch . It could not be saved anymore. I carefully placed it on a silver platter and is now on my dining table. A little (Easter) gift of mother nature.

Voor jullie allemaal

eierwarmers van Anne Clair Petit

April doet wat hij wil

Kennen jullie dat ook? Aan het begin van een nieuwe maand blader ik eens even door mijn agenda om te zien wat de komende weken ons gaan brengen. Zo ook deze keer. En eigenlijk staan er vooral leuke dingen op stapel:

Do you know that? At the beginning of a new month, I just browse through my calendar to see what the next few weeks will bring us. Similarly this time. And there are actually some nice things in the pipeline:

Pasen.....eieren verven en verstoppen (door zoonlief en papa en mama mogen zoeken)

Een weekendje weg met vrienden......gezellig

Etentje bij vrienden....eindelijk, al veel te vaak uitgesteld

Uit eten met mijn zus.....tijd om eens rustig bij te kletsen

(en dat kunnen we)

Easter ...... egg dyeing and hide (by my son and mum and dad have to find them)

a weekend away with friends ...... nice

dinner with friends .... finally, all too often postponed

diner with my sister ..... time to have a quiet chat

Dan staan er ook nog wat verjaardagen in;
Then there are some birthdays in it;

Die van de koningin (nou niet echt, maar het is per slot van rekening koninginnedag), hopenlijk iets rustiger dan de vorige keer.

That of the Queen (well not really, but it is after all Queen's day), hopefully a little quieter than last year.

Van mezelf (op het gekkengetal hoe passend) weer een jaar erbij, maar daar voel je gelukkig niets van, alhoewel...

Of myself (how appropriate on the crazynumber) again one year older, but fortunately you feel nothing, though ...

En twee dagen daarvoor die van mijn vader, de eerste keer zonder zijn vrouw, en daar werd ik toch even stil van. Hoe zou dit voor hem zijn? Ik weet dat hij haar mist, hij is soms verdrietig....net als ik.

And two days before that of my father, the first time without his wife, and there I was just silent. How could this be for him? I know he misses her, he is sometimes sad .... like me.

Ik stel mezelf nu de vraag wat we gaan doen, vieren of niet? Ik heb nog even om erover na te denken, het zal niet groots worden, maar waarschijnlijk TOCH met een toost.....op het leven!

I ask myself now what we do, celebrate or not? I have a moment to think about it, it will not be big, but probably with a toast ..... to life!

Ei

De week voor pasen, dacht dat het tijd werd om ook eens een ei te plaatsten. Ik ben niet zo creatief als sommigen van jullie, meer van het snel en makkelijk :o)

The week before Easter, I thought it was time to have show some eggs.  I'm not as creative as some of you, more of the fast and easy: o)

Het eierplateau met de eierdopjes heeft mijn oma gekocht in het begin van haar huwelijk. Het zal dus zo'n 85 jaar oud zijn. Geen echt zilver hoor, maar ik vindt het wel mooi.Om de eitjes heb ik een wit vloeipapiertje gebonden. Simpel!

The egg tray, my grandmother bought it in the beginning of her marriage. It will therefore be about 85 years old. No real silver, but it's nice.  I  tied a white tissue paper around the eggs. Simple!

Blijvertje

Nee hoor, ik was niet bang om volgers te verliezen door mijn vorige post, het was een opmerking met een dikke, vette knipoog.  Maar toen ik liet zien wat ik op het oog had voor de schoenenbroers keek mijn schoonzus mij een beetje meewarig aan. Ik geloof dat ze niet echt begreep waarom ik daar nu zo enthousiast over kon zijn. Ach ja, smaken verschillen nu eenmaal. 

Vanochtend heb ik er afscheid van genomen *snik* schoenenman heeft hem meegenomen naar de zaak.

Maar mijn vaste lezers weten inmiddels dat ik graag kadootjes geef, maar ook meestal de verleiding niet kan weerstaan om toch ook nog iets voor mezelf te kopen (Ja, ja een van mijn zwakheden...ik weet het). Dus zo ook deze keer.

Want bij dezelfde aanbieder kwam ik ook deze tegen. En deze mag blijven! Ik heb er alleen nog niet de juiste plaats voor gevonden, dus voorlopig is het telkens nog een verrassing waar je hem tegenkomt.

Fijn weekend allemaal!

Bij de tijd

Met het risico dat ik nu volgers ga verliezen....:o))...Ik vind hem mooi. Een oudje welliswaar, heeft in een fabriek gehangen denk ik, waarop de harde werkers konden zien hoe lang ze nog mochten die dag.

With the risk that I am going to lose followers ... I like it. An oldie though, once hung in a factory somewhere, I think, that hard working people could see how long they still have had to go on that day.

Gevonden op marktplaats. Ruim 50 cm doorsnede, klok aan twee kanten zichtbaar. Hij heeft wat gebruikerssporen maar dat geeft hem juist dat beetje extra. Hij hoeft niet gaaf te zijn. Je mag zien dat hij al een leven achter de rug heeft.

Found on marktplaats. Over 50 cm diameter, clock visible on two sides. He 's got some users traces but that gives him just that little bit extra. You can see that he has lived before.

Maar....hij kan niet blijven. Het is een kado voor de schoenenboeren, vanwegen hun 25 jarig jubileum. Zij hebben er vast een mooi plekkie voor straks in het nieuwe pand wat ze aan het bouwen zijn. Zodat ze ook de komende 25 jaar bij de tijd kunnen blijven.

But .... he can not stay. It is a gift for the shoebrothers, because of their 25 year anniversary. They have a nice place soon for it in the new building they are building.

Ik zal er dus weer afscheid van moeten nemen, maar ik blijf blij met mijn vondst!

I will have to say goodbye to it, but I'm still happy with my find!

Werkplek

Zoals beloofd heb ik de boel vandaag helemaal opengegooid voor jullie. De binnenkant van mijn burau die ik in deze post nog angstvallig dichthield. Maar inmiddels flink geruimd en mag alles weer gezien worden.

As promised, I have thrown things wide open for you today. The inside of my Burau that I have scrupulously kept closed in this post . But now it's been cleaned up so everything can be seen.

Binnenin een laatje vol met touw, bedeltjes, enveloppen, zakjes, labels en wat al niet meer die hoofdzakelijk gebruikt worden voor de geschenken en kaartjes voor allerlei gelegenheden.

Zo, hier kan weer rustig gewerkt worden!

Inside a drawer full of rope, charms, envelopes, bags, labels and what not primarily used for gifts and cards for all occasions.

So here I can work calmly again!

Klaar!

De post keurig opgeborgen,  postbak is bijna leeg, dus binnenkort gaat het bureau open!

(Ik heb me voorgenomen om het voortaan goed bij te houden)

The post nicely stowed away, the postbin is almost empty so soon I will open the desk!

(I've planned to keep it clean in the future)

Schoonheid

Schoonheid zit vaak in kleine dingen

Beauty is often in small things

Geniet van een beginnend voorjaar!

Enjoy the beginning of spring!

Lief

Een beetje laat door alle drukte van de afgelopen week, maar zo'n 1 1/2 week geleden ontving ik dit met de post........

Omdat ik haar eerste volger was, lief he......

Zo'n mooi detail

PS: Nog even voor de statistieken. Ik zag dat van mijn 7-daagse post het item over George (nr5) de meeste reacties opgeleverd had. Nou ja zeg...!

7 vragen in 7 dagen: nawoord

Soms blijken de commentaren op je Blog weer nieuwe vragen op te wekken, zo ook bij mijn "Vraag maar Raak" post waar Mea van het blog Mayflower de volgende opmerking plaatste:

Mayflower zei

Hoi Karin, als je 'Twinsister" weet ik natuurlijk alles al van je hihi

Van deze opmerking worden vrouwen toch wel nieuwsgierig blijkt wel uit de volgende reacties :o)

Haikey zei

Klopt het dat je een twinsister hebt, zo ja, lijken jullie dan ook op elkaar?

Corine zei

Enne.. Mea..je twinsister??

kienkele zei

Wat mij intrigeert zijn de twin-sisters.....

Dus vooruit, nog 1 extra postje om ook deze vragen te beantwoorden, laat de foto's maar voor zich spreken.

Hier begon het allemaal mee. Onze liefde voor Haags lofje, allebei gepost

Mea maakte een post over de heerlijk geurzakjes

die ik door heel mijn huis heb liggen!

Zelfde dag gepost, bladmuziek als ondergrond voor de foto

Deze vond ik nog in mijn lepeldoosje, niet een exacte kopie,

maar wel met hetzelfde gevoel.

Een beetje zoals Mea en ik   :o)

Dus @ Haikey:  Nee we zijn geen een-EI-ige tweeling, achter de schermen hebben we inmiddels stiekum foto's uitgewisseld dus we weten het zeker, maar we lijken blijkbaar wel op elkaar!

Vandaar "Twinsisters"

Nog bedankt dat jullie mij de afgelopen week zo lekker bezig gehouden hebben, Fijn weekend allemaal!